( نك : حبيب السير ، ج 4 ، ص 220 به بعد ؛ روضة الصفا ، ج 11 ، ص 5976 ؛ لغت‌نامه ذيل احمد تفتازانى ) ص 356 سيّد شريف جرجانى ( 44 ) سيّد على بن محمّد بن على حسينى ، يا حسنى حسينى النسب ، شريف الدين لقب ، حنفى المذهب سيّد شريف و مير سيّد شريف الشهرة ، استرابادى الاصل ، جرجانى المولد ، شيرازى المدفن ، از اكابر علما و اعيان متكلّمين حكماى اهل سنّت و جماعت مىباشد كه داراى فهم عميق ، فكر دقيق ، عجيب التصرّف ، كثير التحقيق ، در تمامى علوم عربيه و فنون حكمت ماهر ، مراتب تحقيق عميق و دقّت نظر وى معروف ، به علّامه موصوف ، از شاگردان قطب الدّين رازى ، استاد محقق دوانى ، از معاصرين ملا سعد تفتازانى بوده و مناظرات بسيارى با وى داشته كه در السنه داير و در كتب تراجم مشهور است . در روضة الصفا ( ج 7 ، ص 3537 ) . دربارهء معرفى سيد شريف جرجانى به شاه شجاع آمده است كه : « در تاريخ سنهء تسع و سبعين و سبعمائه [ 779 ] كه شاه شجاع بن محمد مظفّر در قصر زرد اقامت داشت ، امير سيّد شريف به نواحى اردو رسيد . خواست كه با شاه ملاقات نمايد و او را بىواسطه به حال خويش دانا گرداند . در آن اثنا مولانا سعد الدين مسعود انسى را ديد كه به خدمت شاه شجاع مىرود . خود را در لباس لشكريان به وى نموده گفت كه من مردى غريب و تيراندازم . از ولايت مازندران بدين داعيه آمده‌ام كه در نظر پادشاهان سه‌چوبه تيراندازم . اميد آنكه به هنگام فرصت ملتمس مرا به عرض رسانيد . در ركاب مولانا سعد الدين تا در بارگاه پياده رفت . مولانا گفت در همين منزل توقّف نماى تا من رخصت دخول حاصل كنم و چون خدمت مولانا به شرف ملازمت پادشاهى فايز شد ، سخن تيرانداز غريب را عرض كرد . شاه شجاع فى الحال او را طلبيد و امير سيّد شريف به درگاه آمد . چون شاه از كيفيّت تيراندازى پرسيد ، جز وى كه از نتايج طبع شريف او مشتمل بر اعتراضات اصحاب تصانيف بود ، از بغل بيرون آورده به دست شاه شجاع داد . شاه از مطالعهء آن صحيفه به حال مير سيّد شريف دانا شد . مراسم تعظيم و تكريم به تقديم رسانيد و نقد و جنس بسيار انعام فرمود و آن